Nieuws

“Ik vind het belangrijk om mensen echt met elkaar in gesprek te laten gaan”

5 juli 2018

Sinds 1 juni is Iris Roelands werkzaam als jurist bij de Auteursbond. Een goede aanleiding voor een nadere kennismaking.

De afgelopen 20 jaar heeft Iris brede ervaring opgebouwd als bedrijfsjurist, advocaat en zelfstandig ondernemer in de mediasector. Haar expertise ligt op het gebied van auteursrecht en mediarecht. Binnen de Auteursbond gaat ze zich met name bezig houden met juridische kwesties die de AV-sector raken.

“Ligt mijn netwerk nu nog voornamelijk aan de exploitanten-kant, mijn persoonlijke affiniteit gaat meer uit naar de makers. Omdat ik begrijp hoe aan de exploitanten-kant wordt gedacht en gehandeld, hoop ik de schrijvers van de Auteursbond nog beter bij te kunnen staan.”

Wat is belangrijk voor schrijvers om te weten over hun rechten?

“Het mooie van ons auteursrecht vind ik dat het ontstaat, terwijl je schrijft. Is je verhaal af, dan hoef je niet naar een notaris of andere jurist om je rechten veilig te stellen. Jij hebt het verhaal geschreven, en daarom heb jij het volle auteursrecht. Alleen schrijven de meeste schrijvers omdat ze willen worden gehoord, en dus zullen ze op zoek gaan naar een partij die hun verhaal wil exploiteren. En dan wordt het spannend, want dan gaat er onderhandeld worden over je auteursrecht. Het is niet zozeer ingewikkeld, maar wel spannend en belangrijk.”

Zijn schrijvers te bescheiden?

“Dat denk ik wel. En ik snap wel waar dat vandaan komt. Als je iets hebt gemaakt waar je veel van jezelf in hebt gestopt, je bent trots op het resultaat, maar je weet nog niet goed hoe je ermee naar buiten gaat treden, dan ben je kwetsbaar. Exploitanten cirkelen om je heen en je bent misschien al lang blij met die toezegging dat je werk binnenkort uitgegeven zal worden. Op zo’n moment ben je eerder afwachtend dan dat je de mouwen opstroopt voor een contractonderhandeling.”

Wat moet er worden verbeterd?

“Ik kan nu wel heel hard roepen dat we de barricaden op moeten voor een betere inkomenspositie, maar ik kijk en denk graag breder. Er is naar mijn mening iets mis met hoe we in ons land diverse soorten van werk waarderen. En dan bedoel ik niet de financiële beloning van werk, maar veel meer de maatschappelijke, menselijke waardering. Heel veel werk nemen we voor lief, waardoor we denken dat het bijna gratis is. We kijken niet meer goed naar de mens achter het werk: de leerkracht op school, de verpleegkundige aan het bed en ook de schrijver van het verhaal.”

Wat drijft jou?

“Ik word niet gehinderd door een gebrek aan idealisme en rechtvaardigheid, en vind het belangrijk om mensen echt met elkaar in gesprek te laten gaan. Misschien ben ik daarom wel jurist geworden. Al is het soms ook best irritant, want niet iedereen wil altijd de strijdbijl begraven.”