Adverbiale kwesties

Een Belgische vertegenwoordiger van het spoorbedrijf vertelde over een jammere gebeurtenis. Mijn Vlaams is wat roestig, maar volgens mij is jammer ook bij onze taalgenoten een bijwoord. Echt een trend is het niet, denk ik, meer een fenomeen dat nooit helemaal weg is. Mijn wegge OV-kaart hoorde ik ook laatst. Mijn affe werkstuk, ook gehoord. Een ‘hele’ mooie dag is zelfs bijna de norm. Ik moet ermee leven. Sterker nog, de stemmen van degenen die stellen dat ik niet zo strikt moet zijn, worden talrijker. Taalpurist zijn is uit, wijst op ‘hele erge’ karakterologische dingen.

Nee, dan de Fransen en de Engelsen, die hebben nog herkenbare bijwoorden. Daar moet er nog ‘ment’ of ‘ly’ achter plakken. Luns probeerde dat indertijd nog in het Nederlands met zijn hees uitgesproken ‘bepaaldelijk’. Als je een ‘bijwoordachtervoegsel’ hebt, dan kan je ook gewoon een bijwoord maken van een bijvoeglijk naamwoord. Ready wordt dan gewoon readily. Kan ik meteen mijn liefste Engelse woord laten zien: apprehensive wordt gewoon apprehensively.

De Nederlandse vertaling ‘beducht’ is trouwens ook niet mis maar ‘beduchtelijk’ mag helaas niet.

Vaar goed, o nee, vaarwel.